Δευτ - Παρ09:00 - 17:00ΡΑΝΤΕΒΟΥ6981093005

Ογκολογική Ουρολογία

Η Ογκολογική ουρολογία είναι μια υποειδικότητα της ουρολογίας που καλύπτει το φάσμα των ασθενών που εμφανίζουν καρκίνο σε κάποιο από τα όργανα του ουροποιητικού και γεννητικού συστήματος.

Ογκολογική Ουρολογία

Title:

Description:

Ογκολογική Ουρολογία

Η Ογκολογική ουρολογία είναι μια υποειδικότητα της ουρολογίας που καλύπτει το φάσμα των ασθενών που εμφανίζουν καρκίνο σε κάποιο από τα όργανα του ουροποιητικού και γεννητικού συστήματος.

Η Ογκολογική ουρολογία είναι μια υποειδικότητα της ουρολογίας που καλύπτει το φάσμα των ασθενών που εμφανίζουν καρκίνο σε κάποιο από τα όργανα του ουροποιητικού και γεννητικού συστήματος. Έτσι, οι μορφές καρκίνου που σημειώνονται είναι οι ακόλουθοι:

  • Καρκίνος του Προστάτη: Ο καρκίνος του προστάτη αποτελεί το πιο συχνό είδος καρκίνου στους άνδρες μετά τον καρκίνο του πνεύμονα. Αν εντοπιστεί σε πρώιμα στάδια, επιτυγχάνεται συνήθως πλήρης ίαση. Όμως, ο καρκίνος του προστάτη στα αρχικά στάδια δεν παρουσιάζει συμπτώματα και εξελίσσεται με αργό ρυθμό. Γι’ αυτό, ενδείκνυται σε άνδρες ηλικίας άνω των 50 ετών ή άνω των 45 αν έχουν ιστορικό καρκίνου του προστάτη, να επισκέπτονται ουρολόγο προκειμένου να κάνουν δακτυλική εξέταση και PSA ετησίως. Οι κύριοι παράγοντες που αυξάνουν τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του προστάτη είναι η ηλικία (όσο μεγαλύτερη τόσο πιο συχνός), η φυλή (είναι συχνότερος στις σκουρόχρωμες φυλές συγκριτικά με τους λευκούς και τους Ασιάτες), το οικογενειακό ιστορικό, η παχυσαρκία, οι ορμόνες, το κάπνισμα, ορισμένοι λοιμογόνοι παράγοντες (φλεγμονές ή λοιμώξεις του κατώτερου ουροποιητικού συστήματος) κλπ. Σε πιο προχωρημένα στάδια, ο καρκίνος του προστάτη παρατηρείται ως διαταραχή της λειτουργίας της κύστης (αιματουρία, συχνοουρία, νυκτουρία, αιμοσπερμία, δυσκολία στην αρχή της ούρησης, πόνος κατά την ούρηση κλπ). Αν προκύψει η υποψία ύπαρξης καρκίνου του προστάτη, τότε ακολουθεί βιοψία προστάτη προς επιβεβαίωση και σταδιοποίηση του όγκου. Έπειτα, προτείνεται η κατάλληλη θεραπεία ανά περίπτωση. Η επιλογή της θεραπείας εξαρτάται από την σταδιοποίηση του όγκου και την ηλικία και μπορεί να είναι επεμβατική ή μη επεμβατική. Συνήθως σε περιπτώσεις μη μεταστατικής νόσου προτείνεται η ριζική προστατεκτομή, λαπαρασκοπικά και ρομποτικά. Οι μη επεμβατικές μέθοδοι που εφαρμόζονται είναι η τοπική ακτινοβολία και η ορμονοθεραπεία, η οποία εφαρμόζεται σε ασθενείς με μεταστατικό καρκίνο.
  • Καρκίνος του Πέους: Ο καρκίνος του πέους αποτελεί ένα σπάνιο είδος καρκίνου και εμφανίζεται σε άτομα άνω των 60 ετών. Εάν η διάγνωση γίνει έγκαιρα, τότε τις περισσότερες φορές θεραπεύεται. Η θεραπευτική λύση είναι επεμβατική (τοπική εκτομή) έως και ακρωτηριαστική (ριζική πεεκτομή).
  • Καρκίνος των Όρχεων: Ο καρκίνος των όρχεων είναι αρκετά σπάνιος και παρατηρείται κυρίως σε νέους άνδρες ηλικίας 20-40. Η βασικότερη ένδειξη ύπαρξής του είναι η διόγκωση ή σκλήρυνση του όρχι, η οποία ψηλαφάται από τον άνδρα. Διαγιγνώσκεται μέσω εργαστηριακών εξετάσεων για τη μέτρηση ορμονών, αλλά και υπερηχογράφημα οσχέου. Οι κύριες αιτίες εμφάνισης καρκίνου των όρχεων είναι η κρυψορχία, η ατροφία των όρχεων, οι φλεγμονές, ορισμένοι ενδοκρινικοί παράγοντες, το οικογενειακό ιστορικό, οι επαναλαμβανόμενοι τραυματισμοί. Επίσης, σε περίπτωση που κάποιος νοσήσει από καρκίνο στον ένα όρχι, τότε αυξάνονται οι πιθανότητες να νοσήσει και στον άλλο. Αντιμετωπίζεται χειρουργικά με ριζική ορχεκτομή, μια επέμβαση που δεν διαρκεί πολύ. Για την καλύτερη ψυχολογία του άνδρα, προτείνεται η τοποθέτηση ορχικής πρόθεσης στη θέση του όρχεως που θα αφαιρεθεί με εξαιρετικό αισθητικό αποτέλεσμα. Πριν την ορχεκτομή, συνιστάται η συλλογή σπέρματος και η κατάψυξή του σε τράπεζα σπέρματος. Συνήθως προτείνονται με την ορχεκτομή και η παρακολούθηση, η λεμφαδενεκτομή, η χημειοθεραπεία και η ακτινοθεραπεία.
  • Καρκίνος των Νεφρών: Ο καρκίνος του νεφρού αποτελεί την τρίτη συχνότερη κακοήθεια του ουροποιητικού και δεν εμφανίζει συνήθως συμπτώματα. Το καρκίνωμα των νεφρικών κυττάρων ή αδενοκαρκίνωμα του νεφρού παρατηρείται κυρίως σε άνδρες που ξεπερνούν τα 50 έτη. Αν και δεν υπάρχει ξεκάθαρη αιτιολογία, βασικοί παράγοντες προδιάθεσης αποτελούν η κληρονομικότητα, το κάπνισμα, η υψηλή αρτηριακή πίεση, η κατάχρηση αναλγητικών, η παχυσαρκία, η έκθεση σε χημικά. Σε πρώιμα στάδια, η διάγνωση γίνεται τυχαία σε έλεγχο ρουτίνας. Σε προχωρημένο στάδιο, κύριο σύμπτωμα είναι το αίμα στα ούρα, όπως επίσης ο πόνος στην πλάτη ή στα πλευρά και η ξαφνική απώλεια βάρους. Η διάγνωση γίνεται κυρίως με αξονική τομογραφία, η οποία αποτελεί την πιο αξιόπιστη εξέταση και για τη σταδιοποίηση της νόσου. Θεραπεία του καρκίνου του νεφρού αποτελεί η μερική εκτομή ή η πλήρης αφαίρεση του νεφρού που γίνεται λαπαρασκοπικά και ρομποτικά.
  • Καρκίνος της Ουροδόχου Κύστης: Ο καρκίνος της ουροδόχου κύστης αποτελεί τον πιο συχνό καρκίνο του ουροποιητικού συστήματος και συνήθως προσβάλλει τους ηλικιωμένους ανεξαρτήτως φύλου. Περισσότερο από τα 2/3 των θανάτων από καρκίνο της ουροδόχου κύστης σημειώνεται σε άτομα ηλικίας άνω των 75 ετών. Εκδηλώνεται με συχνοουρία, αιματουρία ή επιτακτικότητα στην ούρηση και κρίνεται αναγκαία η επίσκεψη σε ουρολόγο, καθώς είναι ένα επιθετικό είδος καρκίνου. Η διάγνωση γίνεται μέσω κυτταρολογικής εξέτασης ούρων, υπερηχογράφημα νεφρών και κύστης, ενδοφλέβια και αξονική πυελογραφία, κυστεοσκόπηση και βιοψία υλικού. Παράγοντες εμφάνισής του αποτελούν κατά κύριο λόγο το κάπνισμα και η ηλικία. Η αντιμετώπιση του καρκίνου της ουροδόχου κύστης διαφοροποιείται ανάλογα με την κάθε περίπτωση. Τα επιφανειακά καρκινώματα, που αποτελούν το 75% των περιπτώσεων, αφαιρούνται διουρηθρικά, ενώ μετά εφαρμόζεται φαρμακευτική θεραπεία. Η επεμβατική θεραπεία προτείνεται στους διηθητικούς όγκους, όπου γίνεται ριζική κυστεκτομή και εκτροπή των ούρων. Στη συνέχεια, εφαρμόζεται χημειοθεραπεία και θεραπεία με ακτινοβολία.
  • Καρκίνος Ουρητήρα: Ο καρκίνος ουρητήρα ή νεφρικής πυέλου δεν είναι τόσο συνηθισμένος. Συναντάται σε άνδρες ή γυναίκες άνω των 65 ετών και είναι ουροθηλιακός καρκίνος (δηλαδή έχει κοινά ιστολογικά χαρακτηριστικά με τους καρκίνους της ουροδόχου κύστης). Ο καρκίνος του ουρητήρα οφείλεται κυρίως στη χρόνια ύπαρξη λίθων στο νεφρό ή τον ουρητήρα, στη χρήση φαρμάκων (φαινακετίνη, κυκλοφωσφαμίδη), στο κάπνισμα, στην κληρονομικότητα κλπ. Στην αρχή συνήθως δεν εμφανίζει κάποιο σύμπτωμα ο ασθενής ή εμφανίζει μικροσκοπική αιματουρία. Όμως, όσο εντείνεται μπορεί να παρουσιάσει κολικό του νεφρού ή μακροσκοπική αιματουρία και μπορεί να φτάσει κανείς να εκδηλώσει μέχρι και απώλεια βάρους και ανορεξία. Η διαδικασία διάγνωσης δεν διαφέρει πολύ με αυτήν που ακολουθείται στον καρκίνο της κύστης, μόνο που προστίθεται η ουρητηροσκοπική βιοψία ή η αφαίρεση όγκου. Για την αντιμετώπιση του καρκίνου του ουρητήρα, συνήθως προτείνεται η αφαίρεση του ουρητήρα και του αντίστοιχου νεφρού, λαπαρασκοπικά ή ρομποτικά, ιδίως όταν υπάρχουν πολλαπλοί ή επιθετικοί όγκοι. Σε ήπια επιθετικές μορφές όγκων, αφαιρείται ένα μικρό τμήμα του ή αφαιρείται ο όγκος ενδοσκοπικά και πρέπει να γίνει τακτικός ουρητηροσκοπικός έλεγχος.
Category
services
Year

© 2022 Konstantinos Lentaris, All Rights Reserved.